śaktiḥ

न व्रजेन्न विशेच्चक्तिर्मरुद्रूपा विकासिते । निर्विकल्पतया मध्ये तया भैरवरूपता ॥२१॥

एतद् गुह्यं महागुह्यं कथयस्व मम प्रभो । हृदयस्था तु या शक्तिः कौलिनी कुलनायिका ॥२॥

एवं विसर्ग एव विश्वजनने भगवतः शक्तिः

स एव स्थानप्रकल्पनशब्देन उक्तः तत्र त्रिधा स्थानं प्राणवायुः शरीरं बाह्यं च तत्र प्राणे तावत् विधिः सर्वः असौ वक्ष्यमाणः अध्वा प्राणस्थः कल्यते तस्य क्रमाक्रमकलनैव कालः स च परमेश्वर एव अन्तर्भाति तद्भासनं च देवस्य काली नाम शक्तिः भेदेन तु तदाभासनं क्रमाक्रमयोः प्राणवृत्तिः

सा शक्तिर् व्याप्य यतो विश्वम् अध्वानम् अन्तर्बहिर् आस्ते तस्माद् व्यापिनी

तत्र शक्तिभेदाद् एव प्रमातॄणां भेदः स च स्फुटीकरणार्थं सकलादिक्रमेण भण्यते तत्र सकलस्य विद्याकले शक्तिः तद्विशेषरूपत्वात् बुद्धिकर्माक्षशक्तीनां प्रलयाकलस्य तु ते एव निर्विषयत्वात् अस्फुटे

ह्रीं न फ ह्रीं ह्रीं आ क्ष ह्रीं इत्य् आभ्यां शक्तिशक्तिमद्वाचकाभ्यां मालिनीशब्दराशिमन्त्राभ्याम् एकेनैव आदौ शक्तिः ततः शक्तिमान् इति मुक्तौ पादाग्राच् छिरोऽन्तम् भुक्तौ तु सर्वो विपर्ययः

न शिवः शक्तिरहितो न शक्तिर्व्यतिरेकिणी ॥२॥

शक्तिमानेव शक्तिः स्याच्छिववत्करणार्थतः ॥५॥

तदैक्यं खेटपालोऽपि प्राह या काचन स्थिता । शक्तिः पदार्थ जातस्य देवदेवस्य साखिला ॥६४॥

अथैकस्याधिका शक्तिर्न्यूनशक्तिनिबन्धिनी ॥२॥

शक्तिर्घटेऽत्र किं कुर्यागृहित्वान्तरथाविशेत् । बुध्नोदरादिकं तत्तु गृहीत्वा नच युज्यते ॥२८॥

अन्तर्विंशति चेच्छक्तिरन्तरप्युपलम्भनम् । अप्रवेशान्न मनसः सम्बन्ध उपपद्यते ॥३०॥

अप्रत्यक्षोऽक्षसम्बन्धो दूरस्थः शक्तिरूह्यते । तस्मान्न ज्ञानशून्यत्वं न शून्यं चोपपद्यते ॥८३॥

भासतेऽवस्थिता शक्तिः शैवी शैवार्थदायिका । ततः सैव स्वयं बाह्यकार्यप्राक्कलनात्मिका ॥२३॥

तस्यापि शक्तिर्मृत्पिण्डघटवद्विश्वतां गता । यावद्यावत्तरेद्विद्यामायादिघनपार्थिवम् ॥२८॥