Verses on the Recognition of the Lord15.17
तैस् तैर् अप्य् उपयाचितैर् उपनतस् तन्व्याः स्थितो ऽप्य् अन्तिके कान्तो लोकसमान एवम् अपरिज्ञातो न रन्तुं यथा
लोकस्यैष तथानवेक्षितगुणः स्वात्मापि विश्वेश्वरो नैवालं निजवैभवाय तद् इयं तत्प्रत्यभिज्ञोदिता ॥१७॥
tais tair apy upayācitair upanatas tanvyāḥ sthito 'py antike kānto lokasamāna evam aparijñāto na rantuṃ yathā
lokasyaiṣa tathānavekṣitaguṇaḥ svātmāpi viśveśvaro naivālaṃ nijavaibhavāya tad iyaṃ tatpratyabhijñoditā
— সেই সেই (উপায়েৰে) ; — অপি — এনেকি ; — উপযাচনাৰে (অনুনয়েৰে) ; — আনীত, ওচৰলৈ অনা ; — তন্বীৰ (প্ৰিয়াৰ, ক্ষীণাংগীৰ) ; — থিয় হৈ ; — অপি — যদিও ; — ওচৰত ; — কান্ত (প্ৰিয়জন, প্ৰেমিক) ; — লোকসমান (সাধাৰণ মানুহৰ দৰে) ; — এইদৰে ; — অপৰিজ্ঞাত (অচিনাকি) ; — ৰঞ্জন কৰিব নোৱাৰে ; — যেনেকৈ ; — লোকৰ (জনসাধাৰণৰ) বাবে ; — এই জন ; — সেইদৰে ; — যাৰ গুণ অনৱেক্ষিত (অলক্ষিত) ; — (যদিও) নিজৰ আত্মা ; — অপি — এনেকি ; — বিশ্বেশ্বৰ (সকলোৰ ঈশ্বৰ) ; — একেবাৰে যথেষ্ট নহয় (কাৰ্যকৰ নহয়) ; — নিজ বৈভৱৰ বাবে (নিজ মহিমা প্ৰকাশৰ বাবে) ; — সেয়ে ; — এই ; — তেওঁৰ প্ৰত্যভিজ্ঞা উদিত (প্ৰকটিত) কৰা হ’ল যেনেকৈ সেই সেই উপযাচনাৰে আনীত হৈ, তন্বী (প্ৰিয়া)ৰ ওচৰত থিয় হৈও কান্ত (প্ৰিয়জন), লোকসমান হৈ এইদৰে অপৰিজ্ঞাত হ’লে (তাইক) ৰঞ্জন কৰিব নোৱাৰে — তেনেকৈ লোকৰ বাবে এই (ঈশ্বৰ), অনৱেক্ষিত-গুণ হৈ, নিজৰ আত্মা হ’লেও, বিশ্বেশ্বৰ হ’লেও, নিজ বৈভৱৰ বাবে যথেষ্ট নহয়; সেয়ে তেওঁৰ এই প্ৰত্যভিজ্ঞা উদিত (প্ৰকটিত) কৰা হ’ল।