Home trika Verses on the Recognition of the Lord 15.17 Verses on the Recognition of the Lord15.17
तैस् तैर् अप्य् उपयाचितैर् उपनतस् तन्व्याः स्थितो ऽप्य् अन्तिके कान्तो लोकसमान एवम् अपरिज्ञातो न रन्तुं यथा
लोकस्यैष तथानवेक्षितगुणः स्वात्मापि विश्वेश्वरो नैवालं निजवैभवाय तद् इयं तत्प्रत्यभिज्ञोदिता ॥१७॥
tais tair apy upayācitair upanatas tanvyāḥ sthito 'py antike kānto lokasamāna evam aparijñāto na rantuṃ yathā
lokasyaiṣa tathānavekṣitaguṇaḥ svātmāpi viśveśvaro naivālaṃ nijavaibhavāya tad iyaṃ tatpratyabhijñoditā
tais taiḥ — തൈസ് തൈഃ — ആ ആ (ഉപായങ്ങളാൽ) (തൃതീയ ബഹുവചനം, സർവനാമം) ; api — അപി — ഉം (അവ്യയം) ; upayācitaiḥ — ഉപയാചിതൈഃ — ഉപയാചനങ്ങളാൽ (അപേക്ഷകളാൽ) (തൃതീയ ബഹുവചനം, കർമണി) ; upanataḥ — ഉപനതഃ — അടുത്തുവന്നവൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം, കർമണി) ; tanvyāḥ — തന്വ്യാഃ — മെലിഞ്ഞ പ്രിയതമയുടെ (ഷഷ്ഠി ഏകവചനം സ്ത്രീ) ; sthitaḥ — സ്ഥിതഃ — നിന്നാലും (പ്രഥമ ഏകവചനം, കർമണി) ; api — അപി — എങ്കിലും (അവ്യയം) ; antike — അന്തികേ — സമീപത്ത് (സപ്തമി ഏകവചനം നപുംസകം) ; kāntaḥ — കാന്തഃ — പ്രിയൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം) ; lokasamānaḥ — ലോകസമാനഃ — ലോകസമാനനായി (സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ) (പ്രഥമ ഏകവചനം, സമാസം) ; evam — ഏവം — ഇപ്രകാരം (അവ്യയം) ; aparijñātaḥ — അപരിജ്ഞാതഃ — അറിയപ്പെടാത്തവൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം, കർമണി) ; na rantum — ന രന്തും — രമിപ്പിക്കാൻ (കഴിയാത്തവിധം) (ക്രിയാർഥക ധാതുരൂപം) ; yathā — യഥാ — എപ്രകാരം (അവ്യയം) ; lokasya — ലോകസ്യ — ലോകത്തിന് (ഷഷ്ഠി ഏകവചനം) ; eṣaḥ — ഏഷഃ — ഇവൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സർവനാമം) ; tathā — തഥാ — അവ്വണ്ണംതന്നെ (അവ്യയം) ; anavekṣitaguṇaḥ — അനവേക്ഷിതഗുണഃ — ഗുണങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്തവൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സമാസം) ; svātmā — സ്വാത്മാ — സ്വന്തം ആത്മാവാണെങ്കിലും (പ്രഥമ ഏകവചനം) ; api — അപി — എങ്കിലും (അവ്യയം) ; viśveśvaraḥ — വിശ്വേശ്വരഃ — വിശ്വേശ്വരൻ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സമാസം) ; na eva alam — ന ഏവ അലം — അല്പവും പര്യാപ്തനാകുന്നില്ലതന്നെ (അവ്യയം) ; nijavaibhavāya — നിജവൈഭവായ — സ്വന്തം വൈഭവത്തിന് (മഹിമയ്ക്ക്) (ചതുർഥി ഏകവചനം നപുംസകം, സമാസം) ; tat — തത് — അതിനാൽ (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, സർവനാമം) ; iyam — ഇയം — ഈ (പ്രഥമ ഏകവചനം സ്ത്രീ, സർവനാമം) ; tatpratyabhijñā uditā — തത്പ്രത്യഭിജ്ഞാ ഉദിതാ — അവന്റെ പ്രത്യഭിജ്ഞ (തിരിച്ചറിവ്) ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടു (പ്രഥമ ഏകവചനം സ്ത്രീ, കർമണി) ആ ആ ഉപയാചനങ്ങളാൽ (അപേക്ഷകളാൽ) അടുത്തുവന്ന്, മെലിഞ്ഞ പ്രിയതമയുടെ സമീപത്തു നിന്നാലും, പ്രിയൻ ലോകസമാനനായി (സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ) ഇപ്രകാരം അപരിജ്ഞാതനായിരിക്കുമ്പോൾ (അവളെ) രമിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ; അവ്വണ്ണംതന്നെ, ഈ വിശ്വേശ്വരൻ സ്വന്തം ആത്മാവുതന്നെയാണെങ്കിലും, ലോകത്താൽ ഗുണങ്ങൾ അനവേക്ഷിതമാകുമ്പോൾ (ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതിരിക്കുമ്പോൾ), സ്വന്തം വൈഭവത്തിന് (മഹിമയ്ക്ക്) അല്പവും പര്യാപ്തനാകുന്നില്ലതന്നെ; അതിനാൽ ഈ അവന്റെ പ്രത്യഭിജ്ഞ (തിരിച്ചറിവ്) ഉദിതമാക്കപ്പെട്ടു (പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടു).
← 15.16 15.18 →