प्रकाशतात्मन्यचले सच प्रोक्तोऽप्यनश्वरः ।
ज्ञानस्य करणत्वेन भवेच्चेदनवस्थितिः ॥४८॥
prakāśatātmanyacale saca prokto'pyanaśvaraḥ |
jñānasya karaṇatvena bhaveccedanavasthitiḥ
ప్రకాశత అచలమైన (కదలని) ఆత్మయందు ఉండును; ఆ (ప్రకాశత), ఇట్లు చెప్పబడినను, అనశ్వరమే (నాశరహితమే). (కాని) జ్ఞానమునే కరణముగా (సాధనముగా) చేసినచో (దానిని తెలుపుటకు మరియొక జ్ఞానము కావలసివచ్చి) అనవస్థ (అనంతప్రసక్తి) కలుగును.