प्रकाशतात्मन्यचले सच प्रोक्तोऽप्यनश्वरः ।
ज्ञानस्य करणत्वेन भवेच्चेदनवस्थितिः ॥४८॥
prakāśatātmanyacale saca prokto'pyanaśvaraḥ |
jñānasya karaṇatvena bhaveccedanavasthitiḥ
প্ৰকাশতা অচল আত্মাত থাকে; আৰু সেই (প্ৰকাশতা), (ইয়াত) এনেদৰে কোৱা হ’লেও, অনশ্বৰ। (আনহাতে) যদি জ্ঞান নিজেই কৰণ (কৰা হয়, যাক প্ৰকাশ কৰিবলৈ আন এক জ্ঞান লাগে), তেন্তে অনৱস্থিতি (অসীম প্ৰত্যাৱৰ্তন হ’ব)।