दीपचक्षुः क्रमफलदर्शनात्तदबाधकम् ।
भावे कथं विनाशित्वं स्याद्विना कारणान्तरम् ॥४९॥
dīpacakṣuḥ kramaphaladarśanāttadabādhakam |
bhāve kathaṃ vināśitvaṃ syādvinā kāraṇāntaram
প্ৰদীপ আৰু চকুৱে (জ্ঞান দিয়ে); আৰু ক্ৰমত ফল দৰ্শনৰ পৰা, সেই (কৰণত্ব আত্মাৰ স্থায়ী কৰ্তৃতাৰ) অবাধক। (কিন্তু) আন এক কাৰণ (নাশক) অবিহনে এক ভাৱত (বিদ্যমান বস্তুত) বিনাশিত্ব কেনেকৈ হ’ব?