मनसोऽभिन्नकालत्वात् स्मृतिज्ञानमथोच्यते ।
प्रारब्धश्चासमाप्तश्च वर्तमानः क्रियामनु ॥१०३॥
manaso'bhinnakālatvāt smṛtijñānamathocyate |
prārabdhaścāsamāptaśca vartamānaḥ kriyāmanu
మనస్సు అభిన్నకాలమగుటవలన (గతముతో కాలభేదము లేకుండుటవలన) స్మృతిజ్ఞానము చెప్పబడును అన్నచో—ప్రారబ్ధమై (ప్రారంభమై) అసమాప్తమైన (క్రియ) క్రియను అనుసరించి వర్తమానమగును (—కావున కాలైక్యమే స్మృతికి ఆధారము).