मनसोऽभिन्नकालत्वात् स्मृतिज्ञानमथोच्यते ।
प्रारब्धश्चासमाप्तश्च वर्तमानः क्रियामनु ॥१०३॥
manaso'bhinnakālatvāt smṛtijñānamathocyate |
prārabdhaścāsamāptaśca vartamānaḥ kriyāmanu
മനസ്സിന്റെ അഭിന്നകാലത്വം മൂലം (ആത്മാവുമായി ഒരേ കാലത്തായതുകൊണ്ട്) സ്മൃതിജ്ഞാനം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു (എങ്കിൽ) — (ക്രിയ) ആരംഭിച്ചതും അസമാപ്തവും, ക്രിയയെ അനുസരിച്ച് വർത്തമാനവുമത്രേ.