मनसोऽभिन्नकालत्वात् स्मृतिज्ञानमथोच्यते ।
प्रारब्धश्चासमाप्तश्च वर्तमानः क्रियामनु ॥१०३॥
manaso'bhinnakālatvāt smṛtijñānamathocyate |
prārabdhaścāsamāptaśca vartamānaḥ kriyāmanu
(ଯଦି କୁହ) ମନ କାଳରେ ଅଭିନ୍ନ (ଅତୀତଠାରୁ ଭିନ୍ନ ନୁହେଁ) ହେବାରୁ ସ୍ମୃତି-ଜ୍ଞାନ କୁହାଯାଏ — (ବିଚାର କର) ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଅସମାପ୍ତ କ୍ରିୟା, କ୍ରିୟାର ଅନୁବର୍ତ୍ତୀ (କ୍ରମ)ରେ ବର୍ତ୍ତମାନ (କୁହାଯାଏ — ତେଣୁ କାଳ-ଏକତ୍ୱ ହିଁ ସ୍ମୃତିର ମୂଳ)।