Parātrīśikā1.12
मुहूर्तं स्मरते यस् तु चुम्बके नाभिमुद्रितः ।
स बध्नाति तदा देहं मन्त्रमुद्रागणं नरः ॥१२॥
muhūrtaṃ smarate yas tu cumbake nābhimudritaḥ |
sa badhnāti tadā dehaṃ mantramudrāgaṇaṃ naraḥ
— ఒక ముహూర్తకాలము ; — స్మరించును, ధ్యానించును, మనసునందు నిలుపును ; — ఎవడు, ఏ వాడైతేనో ; — కాని, నిశ్చయముగా ; — చుంబకమునందు (సంగమ స్థానమునందు/అయస్కాంతమునందు) ; — నాభియందు ముద్రితుడై (నాభి-ముద్రతో) ; — అతడు ; — బంధించును, కట్టును ; — అపుడు ; — దేహమును (శరీరమును) ; — మంత్ర-ముద్రా గణముగా ; — నరుడు, మనుష్యుడు నాభియందు ముద్రితుడై, చుంబకమునందు (సంగమ స్థానమునందు) ఒక ముహూర్తకాలము దానిని స్మరించు నరుడు, అప్పుడు తన దేహమును మంత్ర-ముద్రా గణముగా బంధించుకొనును.