Parātrīśikā· 1.12 / 36

Parātrīśikā1.12

1.12
मुहूर्तं स्मरते यस् तु चुम्बके नाभिमुद्रितः । स बध्नाति तदा देहं मन्त्रमुद्रागणं नरः ॥१२॥
muhūrtaṃ smarate yas tu cumbake nābhimudritaḥ | sa badhnāti tadā dehaṃ mantramudrāgaṇaṃ naraḥ
— એક મુહૂર્ત માટે ; — સ્મરણ કરે છે, ચિંતન કરે છે, મનમાં ધારે છે ; — જે, જે કોઈ ; — પણ, ખરેખર (તુ) ; — ચુમ્બક (મિલન-બિંદુ/સ્પર્શ-સ્થાન) પર ; — નાભિ-મુદ્રાથી મુદ્રિત ; — તે ; — બાંધે છે, સ્થાપે છે ; — ત્યારે ; — દેહને (રૂપને) ; — મંત્ર-મુદ્રાના ગણ રૂપે ; — માણસ, વ્યક્તિ

જે માણસ એક મુહૂર્ત માટે પણ ચુમ્બક (મિલન-બિંદુ) પર, નાભિ-મુદ્રાથી મુદ્રિત થઈને, એનું સ્મરણ કરે છે — તે ત્યારે પોતાના દેહને મંત્ર-મુદ્રાના ગણરૂપે બાંધી લે છે.