muhūrtaṃ smarate yas tu cumbake nābhimudritaḥ |
sa badhnāti tadā dehaṃ mantramudrāgaṇaṃ naraḥ
— ஒரு கணம், ஒரு முஹூர்த்தம்; — சிந்திக்கிறான், மனத்தில் தாங்குகிறான்; — எவன், எவ்வொருவன்; — ஆனால், திண்ணமாக; — சேர்க்கைப்புள்ளியில் (சும்பகம், சந்திப்பு இடம்); — நாபியில் முத்திரையிடப்பட்டவன் (நாபி-முத்திரையுடன்); — அவன்; — கட்டிக்கொள்கிறான், பிணைத்துக்கொள்கிறான்; — அப்போது; — உடலை (வடிவத்தை); — மந்திரங்களும் முத்திரைகளும் கொண்ட கூட்டமாக; — மனிதன், ஆள்
சேர்க்கைப்புள்ளியில் (சும்பகத்தில்), நாபியில் முத்திரையிடப்பட்டவனாக, ஒரு முஹூர்த்தம் இதைச் சிந்திக்கும் மனிதன் — அப்போது அவன் தன் உடலை மந்திரங்களும் முத்திரைகளும் கொண்ட கூட்டமாகக் கட்டிக்கொள்கிறான்.