Parātrīśikā1.11
अस्योच्चारे कृते सम्यङ् मन्त्रमुद्रागणो महान् ।
सद्यः सन्मुखताम् एति स्वदेहावेशलक्षणम् ॥११॥
asyoccāre kṛte samyaṅ mantramudrāgaṇo mahān |
sadyaḥ sanmukhatām eti svadehāveśalakṣaṇam
— આનો ઉચ્ચાર (આ બીજનો ઉચ્ચાર) જ્યારે ; — કરવામાં આવે ત્યારે ; — સમ્યક્, યથાર્થ રીતે ; — મંત્ર-મુદ્રાનો ગણ (સમૂહ) ; — મહાન ; — તરત જ, તત્કાળ ; — સન્મુખતા, સન્મુખ-ઉપસ્થિતિ ; — પ્રાપ્ત થાય છે, પામે છે ; — પોતાના દેહમાં આવેશ (પ્રવેશ)ના લક્ષણવાળો આનો ઉચ્ચાર સમ્યક્ રીતે કરવામાં આવે ત્યારે, મંત્રો અને મુદ્રાઓનો મહાન ગણ તરત જ સન્મુખ થાય છે — જે પોતાના દેહમાં આવેશ (પ્રવેશ)ના લક્ષણવાળો છે.