TA · Karpūrādi Stotra 1.14

1.14

धरित्री कीलालं शुचिरपि समीरोऽपि गगनं त्वमेका कल्याणी गिरिशरमणी कालि सकलम् । प्रसन्ना त्वं भूया भवमनु न भूयान्मम जनुः ॥१४॥

dharitrī kīlālaṃ śucir api samīro 'pi gaganaṃ | tvam ekā kalyāṇī giri-śa-ramaṇī kāli sakalam | prasannā tvaṃ bhūyā bhavam anu na bhūyān mama januḥ ||14||

śikhariṇī

— தரித்திரி, பூமி ; — கீலாலம், நீர் ; — சுசி, அக்னி ; — கூட ; — சமீரன், காற்று ; — கூட ; — ககனம், ஆகாயம் ; — நீ ஒருத்தியே ; — கல்யாணி, மங்களகரமானவள் ; — மலையரசனின் (சிவனின்) ரமணி ; — காளியே ; — முழுமையும் ; — பிரசன்னை, அருள் மிக்கவள் ; — நீ ; — ஆவாயாக ; — இப்பிறவிக்குப் பின் ; — இல்லை ; — ஆகாதிருக்கட்டும் ; — எனது ; — (மற்றொரு) பிறப்பு

பூமி, நீர், அக்னி, காற்று, ஆகாயம் — காளியே, கிரிசரமணியே (கிரிஸனின் தேவியே)! நீ ஒருத்தியே மங்களகரமாய் இவையனைத்தும். எனக்கு ப்ரஸன்னமாகுவாயாக; இனி எனக்கு இவ்வுலகில் ஒரு பிறப்பும் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.