ML · Karpūrādi Stotra 1.14

1.14

धरित्री कीलालं शुचिरपि समीरोऽपि गगनं त्वमेका कल्याणी गिरिशरमणी कालि सकलम् । प्रसन्ना त्वं भूया भवमनु न भूयान्मम जनुः ॥१४॥

dharitrī kīlālaṃ śucir api samīro 'pi gaganaṃ | tvam ekā kalyāṇī giri-śa-ramaṇī kāli sakalam | prasannā tvaṃ bhūyā bhavam anu na bhūyān mama januḥ ||14||

śikhariṇī

— ഭൂമി ; — ജലം ; — ശുചി — അഗ്നി (ശുദ്ധനായവൻ) ; — ഉം ; — വായു ; — ഉം ; — ആകാശം ; — നീ ഒറ്റയ്ക്ക് ; — കല്യാണി, മംഗളരൂപിണി ; — ഹേ ഗിരീശന്റെ (ശിവന്റെ) രമണീ ; — ഹേ കാളീ ; — സകലവും ; — പ്രസന്നയായി ; — നീ ; — ഭവിക്കട്ടെ ; — ഈ ജന്മത്തിനു ശേഷം ; — ഇല്ല ; — ഉണ്ടാകട്ടെ ; — എനിക്ക് ; — (ഭാവിയിലെ) ജന്മം

ധരിത്രി, ജലം, അഗ്നി, വായു, ആകാശം — ഹേ കല്യാണീ, ഗിരീശപ്രിയേ, കാളീ, അവിടുന്നൊരുവൾ മാത്രമാണ് സർവവും. അവിടുന്നു പ്രസന്നയായാലും; ഈ സംസാരത്തിൽ എനിക്ക് ഇനിയൊരു ജന്മം ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ.