धरित्री कीलालं शुचिरपि समीरोऽपि गगनं
त्वमेका कल्याणी गिरिशरमणी कालि सकलम् ।
प्रसन्ना त्वं भूया भवमनु न भूयान्मम जनुः ॥१४॥
dharitrī kīlālaṃ śucir api samīro 'pi gaganaṃ |
tvam ekā kalyāṇī giri-śa-ramaṇī kāli sakalam |
prasannā tvaṃ bhūyā bhavam anu na bhūyān mama januḥ ||14||
śikhariṇī
पृथ्वी, जल, अग्नी, वायू, आकाश — हे कल्याणी, हे गिरिशरमणी (शिवप्रिये), हे काली, हे सर्व काही तू एकटीच आहेस. तू माझ्यावर प्रसन्न हो; मला पुन्हा या संसारात जन्म न मिळो.