श्मशानस्थः सुस्थो गलितचिकुरो दिक्पटधरः
सहस्रं त्वर्कार्णां निजगलितवीर्येण कुसुमम् ।
जपंस्त्वत्प्रत्येकं मनुमपि तव ध्याननिरतो
महाकालि स्वैरं स भवति धरित्रीपरिवृढः ॥१५॥
śmaśāna-sthaḥ sustho galita-cikuro dik-paṭa-dharaḥ |
sahasraṃ tv arkārṇāṃ nija-galita-vīryeṇa kusumam |
japaṃs tvat-pratyekaṃ manum api tava dhyāna-nirato |
mahākāli svairaṃ sa bhavati dharitrī-parivṛḍhaḥ ||15||
śikhariṇī
हे महाकाली! जो स्मशानात सुस्थिर उभा राहून, मुक्तकेश, दिगंबर होऊन, स्वतःच्या स्खलित वीर्याने माखलेली एक हजार अर्क (रुई) फुले अर्पण करत, तुझ्या ध्यानात निमग्न होऊन तुझ्या प्रत्येक मंत्राचा जप करतो — तो स्वच्छंदपणे पृथ्वीचा अधिपती होतो.