KN · Karpūrādi Stotra 1.15

1.15

श्मशानस्थः सुस्थो गलितचिकुरो दिक्पटधरः सहस्रं त्वर्कार्णां निजगलितवीर्येण कुसुमम् । जपंस्त्वत्प्रत्येकं मनुमपि तव ध्याननिरतो महाकालि स्वैरं स भवति धरित्रीपरिवृढः ॥१५॥

śmaśāna-sthaḥ sustho galita-cikuro dik-paṭa-dharaḥ | sahasraṃ tv arkārṇāṃ nija-galita-vīryeṇa kusumam | japaṃs tvat-pratyekaṃ manum api tava dhyāna-nirato | mahākāli svairaṃ sa bhavati dharitrī-parivṛḍhaḥ ||15||

śikhariṇī

— ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ; — ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿ ; — ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನಿಂದ ; — ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು (ದಿಗಂಬರ) ; — ಸಾವಿರ ; — ನಿಜವಾಗಿ ; — ಅರ್ಕ (ಎಕ್ಕ) ಹೂವುಗಳ ; — ತನ್ನ ಸ್ಖಲಿತ ವೀರ್ಯದಿಂದ ; — ಹೂವನ್ನು (ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ) ; — ಜಪಿಸುತ್ತಾ ; — ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು (ಮಂತ್ರದ ಅಕ್ಷರ) ; — ಮಂತ್ರವನ್ನು ; — ಸಹ ; — ನಿನ್ನ ; — ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ ; — ಓ ಮಹಾಕಾಲೀ ; — ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ; — ಅವನು ; — ಆಗುತ್ತಾನೆ ; — ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯ

ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಸುಸ್ಥಿತನಾಗಿ ನಿಂತು, ಮುಕ್ತಕೇಶನಾಗಿ, ದಿಗಂಬರನಾಗಿ, ತನ್ನ ಸ್ಖಲಿತ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ ಸಾವಿರ ಅರ್ಕಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು — ಓ ಮಹಾಕಾಳಿ, ಅವನು ಸ್ವೈರವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.