KN · Karpūrādi Stotra 1.16

1.16

गृहे सम्मार्ज्यन्या परिगलितवीर्यं हि चिकुरं समूलं मध्याह्ने वितरति चितायां कुजदिने । समुच्चार्य प्रेम्णा मनुमपि सकृत्कालि सततं गजारूढो याति क्षितिपरिवृढः सत्कविवरः ॥१६॥

gṛhe sammārjyanyā parigalita-vīryaṃ hi cikuraṃ | samūlaṃ madhyāhne vitarati citāyāṃ kuja-dine | samuccārya premṇā manum api sakṛt kāli satataṃ | gajārūḍho yāti kṣiti-parivṛḍhaḥ sat-kavi-varaḥ ||16||

śikhariṇī

— ಮನೆಯಲ್ಲಿ ; — ಗುಡಿಸಿ ಬಿಸಾಡಿದ ಕಸದೊಂದಿಗೆ ; — ಸ್ಖಲಿತ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಲೇಪಿತವಾದ ; — ನಿಜವಾಗಿ ; — ಕೂದಲನ್ನು ; — ಬೇರಸಹಿತ ; — ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ; — ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಸೆಯುತ್ತಾನೆ ; — ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ; — ಮಂಗಳವಾರದಂದು (ಕುಜ-ದಿನ) ; — ಉಚ್ಚರಿಸಿ ; — ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ; — ಮಂತ್ರವನ್ನು ; — ಸಹ ; — ಒಮ್ಮೆ ; — ಓ ಕಾಲೀ ; — ನಿರಂತರ ; — ಆನೆಯನ್ನೇರಿದವನಾಗಿ ; — ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಆಗುತ್ತಾನೆ ; — ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯ ; — ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ

ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಮಂಗಳವಾರದಂದು ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ವೀರ್ಯಲಿಪ್ತವಾದ ತನ್ನ ಮುಡಿಯ ಕೂದಲನ್ನು ಬೇರು ಸಹಿತ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವವನು — ಓ ಕಾಳಿ, ಅವನು ಸದಾ ಗಜಾರೂಢನಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಸತ್ಕವಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಾನೆ.