गृहे सम्मार्ज्यन्या परिगलितवीर्यं हि चिकुरं
समूलं मध्याह्ने वितरति चितायां कुजदिने ।
समुच्चार्य प्रेम्णा मनुमपि सकृत्कालि सततं
गजारूढो याति क्षितिपरिवृढः सत्कविवरः ॥१६॥
gṛhe sammārjyanyā parigalita-vīryaṃ hi cikuraṃ |
samūlaṃ madhyāhne vitarati citāyāṃ kuja-dine |
samuccārya premṇā manum api sakṛt kāli satataṃ |
gajārūḍho yāti kṣiti-parivṛḍhaḥ sat-kavi-varaḥ ||16||
śikhariṇī
हे काली! जो मंगळवारी मध्यान्ही, चितेवर, घरच्या झाडूने (सम्मार्जनीने) मुळासकट काढलेले स्वतःच्या वीर्याने ओले झालेले केस अर्पण करून, प्रेमाने एकदाच तुझ्या मंत्राचा उच्चार करतो — तो सदैव गजारूढ होऊन पृथ्वीचा अधिपती व सत्कविवर बनतो.