Karpūrādi Stotra · 1.16

Karpūrādi Stotra 1.16

1.16
गृहे सम्मार्ज्यन्या परिगलितवीर्यं हि चिकुरं समूलं मध्याह्ने वितरति चितायां कुजदिने । समुच्चार्य प्रेम्णा मनुमपि सकृत्कालि सततं गजारूढो याति क्षितिपरिवृढः सत्कविवरः ॥१६॥
gṛhe sammārjyanyā parigalita-vīryaṃ hi cikuraṃ | samūlaṃ madhyāhne vitarati citāyāṃ kuja-dine | samuccārya premṇā manum api sakṛt kāli satataṃ | gajārūḍho yāti kṣiti-parivṛḍhaḥ sat-kavi-varaḥ ||16||
śikhariṇī
— വീട്ടിൽ ; — തൂത്തുവാരുന്ന ചവറുകൊണ്ട് ; — സ്രവിച്ച വീര്യത്താൽ പുരണ്ട ; — നിശ്ചയമായും ; — കേശത്തെ ; — വേരോടെ ; — ഉച്ചയ്ക്ക് ; — സമർപ്പിക്കുന്നു, അർപ്പിക്കുന്നു ; — ചിതയിൽ ; — ചൊവ്വാഴ്ച (കുജദിനത്തിൽ) ; — ഉച്ചരിച്ച ശേഷം ; — സ്നേഹപൂർവ്വം ; — മന്ത്രത്തെ ; — പോലും ; — ഒരുവട്ടം ; — ഹേ കാളീ ; — എപ്പോഴും ; — ഗജാരൂഢനായി, ആനപ്പുറത്തേറി ; — പോകുന്നു, ആകുന്നു ; — ഭൂപാലൻ ; — സത്കവിശ്രേഷ്ഠൻ

ഹേ കാളീ — വീട്ടിൽ, ചൊവ്വാഴ്ച മധ്യാഹ്നത്തിൽ, ചൂലുകൊണ്ടു തൂത്തെടുത്ത സ്വന്തം സ്ഖലിത വീര്യത്തിൽ കുതിർന്ന തലമുടി വേരോടെ ചിതയിൽ അർപ്പിച്ച്, അവിടത്തെ മന്ത്രം ഒരുവട്ടം പ്രേമപൂർവം ഉച്ചരിക്കുന്നവൻ — അവൻ എപ്പോഴും ആനപ്പുറത്തേറി പോകുന്ന ഭൂമിയുടെ അധിപനായും സത്കവിശ്രേഷ്ഠനായും തീരുന്നു.