Karpūrādi Stotra · 1.15

Karpūrādi Stotra 1.15

1.15
श्मशानस्थः सुस्थो गलितचिकुरो दिक्पटधरः सहस्रं त्वर्कार्णां निजगलितवीर्येण कुसुमम् । जपंस्त्वत्प्रत्येकं मनुमपि तव ध्याननिरतो महाकालि स्वैरं स भवति धरित्रीपरिवृढः ॥१५॥
śmaśāna-sthaḥ sustho galita-cikuro dik-paṭa-dharaḥ | sahasraṃ tv arkārṇāṃ nija-galita-vīryeṇa kusumam | japaṃs tvat-pratyekaṃ manum api tava dhyāna-nirato | mahākāli svairaṃ sa bhavati dharitrī-parivṛḍhaḥ ||15||
śikhariṇī
— ସ୍ୱୀୟ-ଯୁବତୀ (ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ) ସମେତ ; — ସ୍ୱକୀୟ-ଯୁବତୀ ; — କୌଳ ବିଧାନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ; — ଗ୍ରନ୍ଥ-ସମ୍ବନ୍ଧୀ ; — ବିଧାନ ; — ଲତା ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ବାଚ୍ୟ ; — ଅର୍ଥାତ୍ କୌଳ ସମ୍ଭୋଗ-ସାଧନର କଳା ; — ଆଖ୍ୟ ; — ସୁରତ-କଳା ଦ୍ୱାରା ; — କଳା ; — ତୋତେ ; — ଯୁବକ ; — ଅବିରତ ; — ଭଜନ କରନ୍ତି ; — ସେ ; — ଭବନ୍ତି, ହୁଅନ୍ତି ; — ବହୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ; — ଅଷ୍ଟ-ସିଦ୍ଧି-ସମ୍ପନ୍ନ ; — ଲୋକର ଅଧୀଶ୍ୱର ; — ସ୍ୱାମୀ

ହେ ମହାକାଳୀ — ଯିଏ ଶ୍ମଶାନରେ ସୁସ୍ଥିର ଭାବେ ସ୍ଥିତ, ବିଗଳିତ-କେଶ, ଦିକ୍‌-ବସ୍ତ୍ର-ଧାରୀ (ନଗ୍ନ) ହୋଇ, ସ୍ୱକୀୟ ସ୍ଖଳିତ ବୀର୍ଯ୍ୟ-ଲିପ୍ତ ସହସ୍ର ଅର୍କ-ପୁଷ୍ପ ଅର୍ପଣ କରେ, ଏବଂ ତୁମ୍ଭର ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁ କରୁ ତୁମ୍ଭର ଧ୍ୟାନରେ ନିରତ ରୁହେ — ସେ ସ୍ୱଚ୍ଛନ୍ଦ ଭାବେ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି ହୋଇଯାଏ ।