Home shakta Karpūrādi Stotra 1.14 Karpūrādi Stotra 1.14
धरित्री कीलालं शुचिरपि समीरोऽपि गगनं
त्वमेका कल्याणी गिरिशरमणी कालि सकलम् ।
प्रसन्ना त्वं भूया भवमनु न भूयान्मम जनुः ॥१४॥
dharitrī kīlālaṃ śucir api samīro 'pi gaganaṃ |
tvam ekā kalyāṇī giri-śa-ramaṇī kāli sakalam |
prasannā tvaṃ bhūyā bhavam anu na bhūyān mama januḥ ||14||
śikhariṇī
dharitrī — ধরিত্রী (পৃথিবী) ; kīlālam — জল ; śuciḥ — শুচি (অগ্নি — ‘পবিত্র’) ; api — এবং ; samīraḥ — সমীর (বায়ু) ; api — এবং ; gaganam — গগন, আকাশ ; tvam ekā — তুমি একা ; kalyāṇī — কল্যাণী ; giri-śa-ramaṇī — হে গিরিশ (শিব)-রমণী ; kāli — হে কালী ; sakalam — সকল ; prasannā — প্রসন্না ; tvam — তুমি ; bhūyāḥ — ভূয়াঃ (হও — আশীর্বচন) ; bhavam anu — এই জন্মের পর ; na — না ; bhūyāt — যেন না হয় ; mama — আমার ; januḥ — (ভাবী) জন্ম পৃথিবী, জল, অগ্নি, বায়ু, আকাশ — হে কালী, হে গিরিশ-রমণী (শিবপ্রিয়া), তুমি একাই কল্যাণী এবং তুমিই সকল। তুমি প্রসন্না হও — আমার যেন আর সংসারে জন্ম না হয়।
← 1.13 1.15 →