विश्वमेकस्वरूपेण रूपेण प्रतिपद्यते ।
शिवभावनयौषध्या बद्धे मनसि संसृतेः ॥४७॥
viśvamekasvarūpeṇa rūpeṇa pratipadyate |
śivabhāvanayauṣadhyā baddhe manasi saṃsṛteḥ
ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼੍ਵ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕੋ ਸਰੂਪ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; (ਅਤੇ) ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ (ਪ੍ਰਬਲ) ਔਸ਼ਧੀ ਵਾਂਗ, ਮਨ (ਇਉਂ) ਬੱਝ ਕੇ (ਤੇ) ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ (ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ — ਅਗਲਾ ਪਦ ਰਸਾਇਣੀ ਉਪਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ)।