शून्यत्वे सति तस्याः स्यात्तस्माद्बौद्धमयुक्तिमत् ।
अन्यत्र युज्यतेऽपोहः शब्दार्थानामसंगमात् ॥८६॥
śūnyatve sati tasyāḥ syāttasmādbauddhamayuktimat |
anyatra yujyate'pohaḥ śabdārthānāmasaṃgamāt
ਜੇ ਸ਼ੂਨਯਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ (ਸੰਵ੍ਰਿਤੀ) ਨਾਲ ਅਸੰਗਤੀ ਜੁੜ ਜਾਵੇਗੀ; ਇਸ ਲਈ ਬੌਧ ਮਤ ਯੁਕਤੀ-ਰਹਿਤ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਹੋਰ (ਮਤ — ਸਾਡੇ) ਵਿੱਚ ਅਪੋਹ (ਨਿਸ਼ੇਧ) ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਦੇ (ਕੇਵਲ ਆਭਾਸਿਕ) ਅਸੰਗਮ (ਅਣ-ਮੇਲ) ਕਾਰਨ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰੀ ਏਕਤਾ ਫਿਰ ਵੀ ਆਧਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ)।