कुर्वन् वा किं तदा कुर्वन् न भावं तद्घटादिकात् ।
अनन्यं व्यतिरिक्तं वा यर्ह्यनन्यस्तथाविधः ॥६१॥
kurvan vā kiṃ tadā kurvan na bhāvaṃ tadghaṭādikāt |
ananyaṃ vyatiriktaṃ vā yarhyananyastathāvidhaḥ
ਜਾਂ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹੋਏ — ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ? (ਉਹ) ਘੜੇ ਆਦਿ ਤੋਂ ਕਿਸੇ (ਸੱਤ) ਭਾਵ (ਅਰਥਾਤ ਆਪਣੇ ਨਾਸ਼) ਨੂੰ (ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ), ਭਾਵੇਂ ਉਹ (ਨਾਸ਼ ਘੜੇ ਤੋਂ) ਅਨਨਯ (ਅਭਿੰਨ) ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਯਤਿਰਿਕਤ (ਭਿੰਨ); ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ (ਨਾਸ਼) ਅਭਿੰਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ (ਅਰਥਾਤ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਘੜੇ ਵਰਗਾ ਹੀ) ਹੈ।