कुर्वन् वा किं तदा कुर्वन् न भावं तद्घटादिकात् ।
अनन्यं व्यतिरिक्तं वा यर्ह्यनन्यस्तथाविधः ॥६१॥
kurvan vā kiṃ tadā kurvan na bhāvaṃ tadghaṭādikāt |
ananyaṃ vyatiriktaṃ vā yarhyananyastathāvidhaḥ
अथवा (काही) करत असताना — तेव्हा काय करत? घट इत्यादींपासून (आपला नाश ही) सत् वस्तू (तो उत्पन्न करू शकत नाही), मग तो (नाश घटापासून) अभिन्न असो वा भिन्न; कारण जेव्हा (नाश) अभिन्न असतो, तेव्हा तो (नाश) त्या प्रकारचा (म्हणजे अबाधित घटच) ठरतो.