तद्बाधे न परव्याप्तिर्न वाव्याप्तेस्तदात्मता ।
मोक्षेऽपि शिवबाहुल्यान्नानानायकता भवेत् ॥१०५॥
tadbādhe na paravyāptirna vāvyāptestadātmatā |
mokṣe'pi śivabāhulyānnānānāyakatā bhavet
ਜੇ ਉਹ (ਇੱਕ ਬੋਧ) ਬਾਧਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੁਆਰਾ ਵਯਾਪਤੀ ਨਹੀਂ; ਜਾਂ, ਵਯਾਪਤੀ ਨਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, (ਕੋਈ ਸਰੀਰ) ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ (ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ)। ਅਤੇ ਮੋਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਨੇਕ (ਮੁਕਤ) ਸ਼ਿਵਾਂ ਕਾਰਨ, ਅਨੇਕ ਨਾਯਕਾਂ (ਸ੍ਵਾਮੀਆਂ) ਦਾ ਹੋਣਾ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ (— ਇਸ ਆਪੱਤੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ)।