तद्बाधे न परव्याप्तिर्न वाव्याप्तेस्तदात्मता ।
मोक्षेऽपि शिवबाहुल्यान्नानानायकता भवेत् ॥१०५॥
tadbādhe na paravyāptirna vāvyāptestadātmatā |
mokṣe'pi śivabāhulyānnānānāyakatā bhavet
যদি সেই (এক বোধ) বাধিত হয়, তেন্তে আনৰ দ্বাৰা ব্যাপ্তি নাই; অথবা ব্যাপ্তি নোহোৱাত, (কোনো দেহৰ) সেইটো আত্মা নহয়। আৰু মোক্ষতো, বহুতো (মুক্ত) শিৱৰ কাৰণে, নানা নায়কতা (বহু প্ৰভু) হ’ব (— এই আপত্তি আমি এতিয়া সম্বোধন কৰোঁ)।