तदात्मन्यपरोक्षत्वे भवेदाप्तवचः स्फुटम् ।
ये विकल्पाः शक्तिगतास्तेऽप्यायान्ति मनः प्रति ॥३२॥
tadātmanyaparokṣatve bhavedāptavacaḥ sphuṭam |
ye vikalpāḥ śaktigatāste'pyāyānti manaḥ prati
(ਪਰ) ਜੇ ਉਹ (ਵਿਸ਼ਾ) ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਪਰੋਕਸ਼ (ਸਾਕਸ਼ਾਤ) ਹੈ, ਤਾਂ (ਉਹ ਸੌਂਪਣਾ) ਪ੍ਰਤੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਰਾ ਆਪਤ-ਵਚਨ (ਸੁਣੀ-ਸੁਣਾਈ ਗੱਲ) ਹੋਵੇਗਾ; ਅਤੇ ਜੋ ਵਿਕਲਪ (ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-)ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਦੇ ਹਨ — ਉਹ ਵੀ (ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਮਨ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ (ਜੋ ਮੁੜ ਅੰਤਰੀ ਏਕਤਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ)।