तदात्मन्यपरोक्षत्वे भवेदाप्तवचः स्फुटम् ।
ये विकल्पाः शक्तिगतास्तेऽप्यायान्ति मनः प्रति ॥३२॥
tadātmanyaparokṣatve bhavedāptavacaḥ sphuṭam |
ye vikalpāḥ śaktigatāste'pyāyānti manaḥ prati
जर ते (वस्तुज्ञान) आत्म्यात (आधीच) अपरोक्ष (साक्षात्) असेल, तर (हे अर्पण) स्पष्टपणे केवळ आप्तवचनासारखे (ऐकीव) ठरेल; आणि जे विकल्प (दृष्टी-)शक्तीत असतात ते देखील मनाकडे यावे लागतात (— ज्याला पुन्हा अंतर्निहित ऐक्य लागते).