प्राक्शक्तेरथ सामर्थ्यं शक्तेः शक्तत्वमापतेत् ।
मनसो नच बाह्येऽस्ति तस्यापि प्रसरः क्वचित् ॥२७॥
prākśakteratha sāmarthyaṃ śakteḥ śaktatvamāpatet |
manaso naca bāhye'sti tasyāpi prasaraḥ kvacit
ਫਿਰ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ (ਚਾਹੀਦੀ), ਅਤੇ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ (ਹੋਰ) ਸ਼ਕਤ ਹੋਣਾ ਆ ਪਵੇਗਾ (ਅਤੇ ਇਉਂ ਅੰਤਹੀਣ)। ਨਾ ਹੀ ਮਨ ਬਾਹਰੀ (ਵਸਤੂ) ਵਿੱਚ ਟਿਕਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਕਿਤੇ (ਵਿਸ਼ੇ ਤਕ) ਪਸਾਰ ਹੈ।