प्राणाद्युन्मेषविरहादभिव्यक्तं नु कस्य तत् ।
सर्वचैतन्यवादे तु चार्वाकोऽत्र न सिद्ध्यति ॥१९॥
prāṇādyunmeṣavirahādabhivyaktaṃ nu kasya tat |
sarvacaitanyavāde tu cārvāko'tra na siddhyati
ਪ੍ਰਾਣ ਆਦਿ ਦੇ ਉਨਮੇਸ਼ (ਹਿਲਜੁਲ) ਦੇ ਅਭਾਵ ਤੋਂ — ਉਹ (ਕਥਿਤ ਜੜਤਾ) ਆਖ਼ਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਭਿਵਿਅਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਕਿਉਂਕਿ ਅਭਿਵਿਅਕਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪ ਚੇਤਨ ਹੈ)? ਪਰ ਸਰਵ-ਚੇਤਨ-ਵਾਦ ਵਿੱਚ ਚਾਰਵਾਕ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ (ਕਿ ਚੇਤਨਾ ਨਿਰੀ ਜੜ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਉਪਜ ਹੈ)।