मनसा किं किमक्षेण तेन चेत्तत्परम्परा ।
एवं तदन्धपारम्पर्यत्वरूपमिदं स्फुटम् ॥११५॥
manasā kiṃ kimakṣeṇa tena cettatparamparā |
evaṃ tadandhapāramparyatvarūpamidaṃ sphuṭam
ਮਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ, ਇੰਦਰੀ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ? ਜੇ (ਗਿਆਨ) ਉਸ (ਇੱਕ) ਦੁਆਰਾ ਹੀ (ਉੱਠੇ), ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ (ਸਾਧਨਾਂ) ਦੀ ਅਨੰਤ ਪਰੰਪਰਾ (ਚੱਲ ਪਵੇਗੀ); ਇਉਂ ਇਹ (ਵਿਰੋਧੀ ਮਤ) ਪ੍ਰਤੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਧਿਆਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ (ਅੰਨ੍ਹੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ (ਜਦਕਿ ਚੇਤਨਾ ਹੀ ਦੇਖਦੀ ਹੈ)।