दुःखासक्त्यान्यथासक्त्या सुखे निर्वृतिभूमिता ।
जडकायांगनिचये मद्दार्ढ्योचितचिन्तया ॥३७॥
duḥkhāsaktyānyathāsaktyā sukhe nirvṛtibhūmitā |
jaḍakāyāṃganicaye maddārḍhyocitacintayā
ଦୁଃଖ ପ୍ରତି ଅନାସକ୍ତିଦ୍ୱାରା, (ଆତ୍ମା ଆଡ଼କୁ) ଅନ୍ୟଥା ଆସକ୍ତିଦ୍ୱାରା, ସୁଖରେ ନିର୍ବୃତି-ଭୂମିତା (ଆନନ୍ଦ-ଭୂମିର ପ୍ରାପ୍ତି); ଆଉ ଜଡ଼ କାୟ-ଅଙ୍ଗ-ନିଚୟ (ଅଚେତନ ଶରୀରର ଅଙ୍ଗ-ସମୂହ)ରେ, 'ମୁଁ ହିଁ ଦୃଢ଼ (ବାସ୍ତବିକତା)' — ଏହି (ବିଶ୍ୱାସର) ଉଚିତ ଚିନ୍ତା (ଭାବନା)ଦ୍ୱାରା (ଚୈତନ୍ୟ ତାହାକୁ ବି ବ୍ୟାପେ)।