दुःखासक्त्यान्यथासक्त्या सुखे निर्वृतिभूमिता ।
जडकायांगनिचये मद्दार्ढ्योचितचिन्तया ॥३७॥
duḥkhāsaktyānyathāsaktyā sukhe nirvṛtibhūmitā |
jaḍakāyāṃganicaye maddārḍhyocitacintayā
ദുഃഖത്തിലുള്ള അനാസക്തിയാൽ, (ആത്മാവിലേക്ക്) അന്യഥാ തിരിഞ്ഞ ആസക്തിയാൽ, സുഖത്തിൽ നിർവൃതിഭൂമിത (ആനന്ദതലത്തിന്റെ പ്രാപ്തി ഉണ്ടാകുന്നു); ജഡകായത്തിന്റെ അംഗനിചയത്തിലും 'ഞാൻ ദൃഢമായ (സത്യം)' എന്ന ദാർഢ്യത്തിന് ഉചിതമായ ചിന്തയാൽ (ബോധം വ്യാപിക്കുന്നു).