संविद्देहतद्गतत्वे संवित्स्वातन्त्र्यमापतेत् ।
तोषे निर्वृतियोगो वा दार्ढ्यात् स्वातन्त्र्यमेतयोः ॥३६॥
saṃviddehatadgatatve saṃvitsvātantryamāpatet |
toṣe nirvṛtiyogo vā dārḍhyāt svātantryametayoḥ
സംവിത്ത് ദേഹത്തെയും അതിലുള്ളതിനെയും വ്യാപിക്കുമ്പോൾ സംവിത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം വന്നുചേരും; അല്ലെങ്കിൽ (ഗാഢമായ) തോഷത്തിൽ നിർവൃതിയോഗം (ആനന്ദസംയോഗം); ദാർഢ്യം നിമിത്തം ഈ ഇരുവയുടെയും (ജ്ഞാനക്രിയകളുടെയും) സ്വാതന്ത്ര്യം (ഉണ്ടാകുന്നു).