तज्ज्ञानस्फुटताहेतौ चिन्तारत्नसुवर्णवत् ।
वह्निर्यद्यपि विज्ञातः प्रकाशादि करोत्यसौ ॥१०॥
tajjñānasphuṭatāhetau cintāratnasuvarṇavat |
vahniryadyapi vijñātaḥ prakāśādi karotyasau
ସେହି ଜ୍ଞାନର ସ୍ଫୁଟତା (ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା)ର ହେତୁ ରୂପେ — ଚିନ୍ତା-ରତ୍ନ (ଚିନ୍ତାମଣି) ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି — (ବିଚାର କର:) ଅଗ୍ନି, ଯଦିଓ (ପୂର୍ବରୁ) ବିଜ୍ଞାତ (ଚିହ୍ନା), ତଥାପି ସେ ପ୍ରକାଶ (ଆଲୋକ) ଆଦି କରେ ହିଁ (— ତେଣୁ ଅଭ୍ୟାସ ତୀବ୍ର କରେ, ସ୍ଥାପନ କରେ ନାହିଁ)।