किं विधाय घटं नो वा स मृत्पिण्डोऽभिधीयताम् ।
अकृत्वाकरणं कुम्भे कृत्वा तस्य स्वरूपिता ॥७०॥
kiṃ vidhāya ghaṭaṃ no vā sa mṛtpiṇḍo'bhidhīyatām |
akṛtvākaraṇaṃ kumbhe kṛtvā tasya svarūpitā
(ଏହା) କୁହାଯାଉ: ସେହି ମୃତ୍-ପିଣ୍ଡ କଣ ଘଟ କରି (ତାପରେ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ), ବା ନୁହେଁ? ଯଦି ନ କରି (ଅର୍ଥାତ୍ କୁମ୍ଭ ନ କରି ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ), ତେବେ କୁମ୍ଭ (କଳସ) ବିଷୟରେ ଅକରଣ (ତାହାର ନିର୍ମାଣ ହିଁ ନ ହେଲା); ଆଉ ଯଦି କରି (ତାପରେ ରହେ, ତେବେ) ତାହାର ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ସ୍ଥିତି (— ଉଭୟ ପକ୍ଷେ କ୍ଷଣିକବାଦ ବିଫଳ)।