तत्स्थान एव तज्ज्ञाना संविदेषा विमृश्यताम् ।
नचाप्यस्त्यनुमानेन परेषां ग्रहणं क्वचित् ॥४४॥
tatsthāna eva tajjñānā saṃvideṣā vimṛśyatām |
nacāpyastyanumānena pareṣāṃ grahaṇaṃ kvacit
ଏହା ବିଚାର କରାଯାଉ: ସେହି (ବିଷୟ)କୁ ଠିକ୍ ସେହି ସ୍ଥାନରେ (ଯେଉଁଠି ବିଷୟ) ଜାଣୁଥିବା ସଂବିତ୍ (ଚୈତନ୍ୟ ହିଁ ଗ୍ରହଣ କରେ); ଆଉ ଅନୁମାନଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ (ଅଦୃଶ୍ୟ) ବସ୍ତୁର ଗ୍ରହଣ କେଉଁଠି ବି (ଏହି ଚୈତନ୍ୟ ବ୍ୟତୀତ) ନାହିଁ।