आत्मनः सक्रमत्वं स्यादन्यत्रापरसंगमः ।
किं पूर्वं सक्रमाभूत्सा रूपद्वित्वं प्रसज्यते ॥५१॥
ātmanaḥ sakramatvaṃ syādanyatrāparasaṃgamaḥ |
kiṃ pūrvaṃ sakramābhūtsā rūpadvitvaṃ prasajyate
(ଯଦି ନିଜ ଆତ୍ମାରେ,) ତେବେ ସେ ସ୍ୱୟଂ ସକ୍ରମ (କ୍ରମଯୁକ୍ତ) ହେବ; (ଯଦି ଅନ୍ୟତ୍ର,) ତେବେ ଅନ୍ୟ ସହ ସଙ୍ଗମ। ଆଉ ସେ କି ପୂର୍ବେ ସକ୍ରମ ଥିଲା (ଓ ପଛେ କ୍ରମରହିତ ହେଲା)? — ତେବେ ତାହାର ରୂପ-ଦ୍ୱିତ୍ୱ (ଦୁଇ ସ୍ୱରୂପ) ପ୍ରସକ୍ତ ହୁଏ (ଅସଙ୍ଗତ ଭାବେ ଆସେ)।