Karpūrādi Stotra 1.10
समन्तादापीनस्तनजघनधृग्यौवनवती-
रतासक्तो नक्तं यदि जपति भक्तस्तव मनुम् ।
विवासास्त्वां ध्यायन् गलितचिकुरस्तस्य वशगाः
समस्ताः सिद्धौघा भुवि चिरतरं जीवति कविः ॥१०॥
samantād āpīna-stana-jaghana-dhṛg-yauvanavatī-|
ratāsakto naktaṃ yadi japati bhaktas tava manum |
vivāsās tvāṃ dhyāyan galita-cikuras tasya vaśa-gāḥ |
samastāḥ siddhaughā bhuvi cirataraṃ jīvati kaviḥ ||10||
śikhariṇī
— ଗଳାରେ ; — ଶବ-ଶିଶୁମାନଙ୍କର ; — ବହୁତ ; — ମାଳା ; — ସ୍ତନ-ଯୁଗଳ-ଅନ୍ତରେ (ସ୍ତନ-ମଧ୍ୟରେ) ; — ଝୁଲୁଥିବା ; — ସିନ୍ଦୂର-ସମ ସୁରଭିତ ରକ୍ତର ସୁବାସ ବହନକାରୀ ; — ଶ୍ରୋଣୀ-ତଟରେ (କଟି-ତଟରେ) ; — ସଦ୍ୟ-କଟା ହସ୍ତ-ସମୂହର ମେଖଳା ବହନକାରୀ ; — ସଦ୍ୟ-କଟା ; — ହାତ-ସମୂହ ; — ସୁରତ-କଳାରେ ନିପୁଣା ; — ଯୁବତୀ ; — ଚନ୍ଦ୍ର-ସମ ଶୁଭ୍ର ଦନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟା ; — ତୋର ; — ବାମ ଗତି (ବାମ ପଥ — କୌଳ ବାମା-ଚାର) ଦ୍ୱାରା ; — ବାମ ; — ଗତି, ପଥ ; — ଯଥା-ଯୋଗ୍ୟ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ; — ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଭଜନ କରେ (ତାହାର ଫଳ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶ୍ଳୋକରେ) ହେ ମାତା — ଯଦି ଭକ୍ତ ରାତ୍ରିରେ, ନଗ୍ନ, ବିଗଳିତ-କେଶ ହୋଇ, ତୁମ୍ଭର ଧ୍ୟାନ କରୁ କରୁ, ଚାରିଆଡ଼େ ପୀନ-ସ୍ତନା ଓ ବିଶାଳ-ଜଘନା ଯୁବତୀମାନଙ୍କ ସୁରତରେ ଆସକ୍ତ ହୋଇ ତୁମ୍ଭର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ — ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି-ସମୂହ ତାଙ୍କର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ସେ କବି ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଚିରକାଳ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ ।