श्रोत्रे तु शब्दजननसामर्थ्यविशिष्ट इति यावत् घ्राणे गन्धजननयोग्यतायुक्त इति भौतिकम् अपि न युक्तम् अहं शृणोमि इत्याद्यनुगमाच् च स्फुटम् आहङ्कारिकत्वम् करणत्वेन च अवश्यं कर्त्रंशस्पर्शित्वम् अन्यथा करणान्तरयोजनायाम् अनवस्थाद्यापातात्
Transliteration (IAST)
śrotre tu śabdajananasāmarthyaviśiṣṭa iti yāvat ghrāṇe gandhajananayogyatāyukta iti bhautikam api na yuktam ahaṃ śṛṇomi ityādyanugamāc ca sphuṭam āhaṅkārikatvam karaṇatvena ca avaśyaṃ kartraṃśasparśitvam anyathā karaṇāntarayojanāyām anavasthādyāpātāt
श्रोत्र (उत्पन्न करताना) शब्द उत्पन्न करण्याच्या सामर्थ्याने विशिष्ट असतो, घ्राण (उत्पन्न करताना) गंध उत्पन्न करण्याच्या योग्यतेने युक्त असतो — इतके पुरे. म्हणून इंद्रिये भौतिक (स्थूल भूतांची बनलेली) आहेत हा विचार योग्य नाही. शिवाय 'मी ऐकतो' इत्यादींच्या अनुगमामुळे त्यांचे आहंकारिकत्व (अहंकारापासूनचे उत्पन्न होणे) स्पष्ट आहे; आणि करण असल्याने ती अवश्य कर्त्रंशाने (कर्तृअंशाने) स्पर्शित असतात, अन्यथा त्यांना दुसऱ्या करणाशी जोडल्यास अनवस्था इत्यादींचा प्रसंग येईल.