अहं सुखी च दुःखी च रक्तश्चेत्यादिसंविदः ।
सुखाद्यवस्थानुस्यूते वर्तन्तेऽन्यत्र ताः स्फुटम् ॥४॥
ahaṃ sukhī ca duḥkhī ca raktaś cetyādi-saṃvidaḥ |
sukhādy-avasthānusyūte vartante 'nyatra tāḥ sphuṭam ||
anuṣṭubh
— 'मी सुखी आहे'; — आणि (अव्यय); — दुःखी; — आणि (अव्यय); — अनुरक्त, आसक्त; — इत्यादी ('मी आहे' आदी प्रतीती); — जाणिवा, संविदा; — सुख इत्यादी अवस्थांमधून ओवलेल्या (सूत्रासारख्या ओतलेल्या) ठिकाणी; — विद्यमान आहेत, चालू आहेत (वर्त. प्र.बहु. आ. √vṛt); — अन्यत्र (दुसऱ्या आधारभूत तत्त्वात); — त्या (संविती) — स्त्री.कर्ता.बहु.; — स्पष्टपणे
'मी सुखी आहे', 'मी दुःखी आहे', 'मी अनुरक्त आहे' इत्यादी ज्या जाणिवा आहेत — त्या स्पष्टपणे सुख इत्यादी अवस्थांमधून ओतलेल्या (सूत्रासारख्या ओवलेल्या) दुसऱ्याच (स्पंद-आत्म्यात) वसत असतात.