न दुःखं न सुखं यत्र न ग्राह्यं ग्राहकं न च ।
न चास्ति मूढभावोऽपि तदस्ति परमार्थतः ॥५॥
na duḥkhaṃ na sukhaṃ yatra na grāhyaṃ grāhakaṃ na ca |
na cāsti mūḍha-bhāvo 'pi tad asti paramārthataḥ ||
anuṣṭubh
— नाही (निषेधार्थक अव्यय); — दुःख; — नाही (निषेधार्थक अव्यय); — सुख; — जिथे, ज्या (अवस्थेत) — संबंधवाचक; — नाही (निषेधार्थक अव्यय); — ग्राह्य (जाणण्याजोगा विषय); — ग्राहक (जाणणारा विषयी); — आणि नाही (निषेध-सह); — नाहीच आहे, अस्तित्वातही नाही; — मूढभाव (जडत्व, मूर्च्छा); — देखील, सुद्धा (अव्यय); — ते (स्पंद तत्त्व) — नपुं.कर्ता.एक.; — आहे, विद्यमान आहे (वर्त.एक. √as); — परमार्थदृष्ट्या (खरोखर)
ज्यामध्ये दुःखही नाही, सुखही नाही, ग्राह्यही (विषय) नाही, ग्राहकही (विषयी) नाही, आणि मूढभाव (जडत्व) देखील नसतो — परमार्थदृष्ट्या तेच खरे अस्तित्वात आहे.