तत्रापि व्यञ्जकापेक्षा स्यात् परायत्ततैव हि ।
अर्थापत्त्यादिना नापि तदनर्होपयोगतः ॥७४॥
tatrāpi vyañjakāpekṣā syāt parāyattataiva hi |
arthāpattyādinā nāpi tadanarhopayogataḥ
तिथेही व्यंजकाची (अभिव्यक्त करणाऱ्याची) अपेक्षा (राहीलच) — म्हणजे केवळ पराधीनताच (दुसऱ्यावरील अवलंबन). तसेच (वस्तू) अर्थापत्ती (अनुमानगर्भ युक्ती) इत्यादींनीही (ग्राह्य) नाही, कारण ते (साधन) त्या (कामा)साठी अयोग्य आहे.