अथ ज्ञानं न मनसस्तज्ज्ञानमुपपद्यते ।
करणत्वाज्जडत्वाच्च तस्य चेदात्मनात्र किम् ॥१०७॥
atha jñānaṃ na manasastajjñānamupapadyate |
karaṇatvājjaḍatvācca tasya cedātmanātra kim
आता जर ज्ञान मनाचे नसेल — तरी ते ज्ञान (तरी स्पष्ट) करावे लागते; आणि (मन) करण (साधन) असल्यामुळे व जड असल्यामुळे, जर ते (ज्ञान) आत्म्याचे (म्हणालास), तर येथे (मनाचे) काम काय?