अथ ज्ञानं न मनसस्तज्ज्ञानमुपपद्यते ।
करणत्वाज्जडत्वाच्च तस्य चेदात्मनात्र किम् ॥१०७॥
atha jñānaṃ na manasastajjñānamupapadyate |
karaṇatvājjaḍatvācca tasya cedātmanātra kim
ഇനി ജ്ഞാനം മനസ്സിന്റേതല്ലെങ്കിൽ, ആ ജ്ഞാനം (എങ്ങനെ) ഉപപന്നമാകുന്നു? "അതിന്റെ (മനസ്സിന്റെ) കരണത്വവും ജഡത്വവും മൂലം (ജ്ഞാനം മനസ്സിന്റേതല്ല)" എങ്കിൽ — ഇവിടെ ആത്മാവിനാൽ എന്ത് (ചെയ്യപ്പെടുന്നു)?