viviktaṃ bhūtalaṃ śaśvad bhāvānāṃ svātmaniṣṭhiteḥ
tat kathaṃ jātu tajjñānaṃ bhinnasyābhāvasādhanam
— विविक्त (वेगळे); — भूतल; — नेहमी; — भावांचे; — स्वतःच्या स्वरूपात निष्ठ असल्यामुळे; — म्हणून; — कसे?; — कधी, मुळीच; — त्याचे (भूतलाचे) ज्ञान; — भिन्न (वस्तू)चे; — अभावाचे साधन
भावांचे (वस्तूंचे) स्वतःच्या स्वरूपात निष्ठ असणे शाश्वत असल्यामुळे, भूतल नेहमी विविक्त (वेगळे)च असते; मग त्याचे ज्ञान भिन्न (वस्तू)च्या अभावाचे साधन कसे होईल?