ईशो वैश्वानरस्थः शशधरविलसद्वामनेत्रेण युक्तो
बीजं ते द्वन्द्वमन्यद् विगलितचिकुरे कालिके ये जपन्ति ।
द्वेष्टारं घ्नन्ति ते च त्रिभुवनमपि ते वश्यभावं नयन्ति
सृक्कद्वन्द्वास्रधाराद्वयधरवदने दक्षिणे त्र्यक्षरेति ॥३॥
īśo vaiśvānara-sthaḥ śaśadhara-vilasad-vāma-netreṇa yukto |
bījaṃ te dvandvam anyad vigalita-cikure kālike ye japanti |
dveṣṭāraṃ ghnanti te ca tribhuvanam api te vaśya-bhāvaṃ nayanti |
sṛkka-dvandvāsra-dhārā-dvaya-dhara-vadane dakṣiṇe tryakṣareti ||3||
śārdūlavikrīḍita
— ईश — ह-अक्षराचे सांकेतिक नाव; — वैश्वानरात (अग्नीत) स्थित — म्हणजे र-अक्षराशी युक्त; — चंद्रासारख्या तेजस्वी डाव्या डोळ्याशी (ई-स्वर); — युक्त — म्हणजे ह्रीं; — बीजमंत्र; — तुझा; — जोडी (ह्रीं ह्रीं); — दुसरा; — हे विखुरलेल्या केसांच्या; — हे कालिके; — जे (पुरुष); — जप करतात; — द्वेष्ट्याला, शत्रूला; — मारतात; — ते; — आणि; — त्रिभुवनही; — अगदी; — ते; — वश्यभावाला, अधीन अवस्थेला; — नेतात; — हे, मुखाच्या दोन्ही कोपऱ्यांतून रक्ताच्या दोन धारा वाहणाऱ्या; — हे दक्षिणे (दक्षिणाभिमुख काली); — त्र्यक्षरा (तीन अक्षरांचा मंत्र); — असे (समाप्ती-उद्धरण-चिह्न)
हे कालिके! हे मुक्तकेशे! वैश्वानरस्थ ईश (र) चंद्रधारी डाव्या नेत्राने (बिंदूने) युक्त — असा तुझा अन्य द्वंद्व बीजमंत्र जे जपतात, ते आपल्या शत्रूंचा संहार करतात व तीनही लोकांना वश करून घेतात; हे दक्षिणे, हे मुखाच्या दोन्ही कोपऱ्यांतून रक्ताच्या दोन धारा वाहणाऱ्या देवी — असा हा त्र्यक्षरी मंत्र.